It was a good day for me.. i passed my board exams and now a certified E-2 when i will start my boothcamp. later on i got this photo from fr. jun. showing what happen to my home the Maria assumpta Seminary

pagbubulay-bulay

------Pagbubulay-bulay

sa klase sa matematika, sa ating dalawa at sa Picure na aking hawak-hawak-----

ikaw, ako, at ang picture natin

Ang aking tutukuyin

Sa tulang itong medyo di

Makahabag damdamin

Sa araw na itong ako’y bitin na bitin.

Kaw ngayon ay nasa eskuwela

Ako nama’y may klase sa matematika

Ngayon ako ay nalilito sa synthetic division

Kasi ang nasa isip ko ay ang ating pagkadivision

Miriam sa Assumpta

Cabanatuan sa Manila

Kung ngayo’y magbibiyahe ka’y apat na oras na

Ngunit sa picture nati’y tayo’y magkasama

Ikaw ngayon ang aking iniisip

Kagabi nga ikaw din ang nasa panaginip

Namimiss ko na ang iyong mata

Na sa litrato di ko Makita

Ako ay nagiti ng walang dahilan

Nakita ako ni maam at pinagmulatan

Natawa na lang ako sa aking sarili

At pakiramda’y di mapakali

Sa picture tayo’y magkasama

Aking tinanong mauulit pa?

Biglang namulat sa aking isipan baka hindi na

May lungkot na sumagi sa aking isipan

Baka hindi na tayo magkita’t

Magkasama

Magpaganon pa ma’y

may hatid pa ding ligaya

na kahit papaano’y ika’y nakasama

tayo ngayo’y magkahiwalay

may iba’t-ibang kasama

may kanya-kanyang obligasyon

subalit ang ating ngiti sa

picture na aking hawakhawak

ay di mawawala,--- tayo’y magkasama

- Sk8ter Boi

- Jan. 28’ 04

My 18th birthday at seminary

Ang aking 18th b-day

Ang Aking

berthdey ’04 (18th )

Pagmulat ng aking mata,BOOM!!! Hindi na ako Minor.!!!

“Lon-Lon its ur bertdey gonna

party coz its ur bertdey. Puwede na sa Bar at sa R-18 na movie, pwede na din mag

check_in o mag DJ Myx, coz its ur bertdey dapat masaya ka at kahit hindi

lumalake ay gumaguwapo naman kase it is ur bierdey”

Generally, masaya talaga ang araw na ito subalit gaano pa man kasiya ay may

kalungkutan pa din. Mayroon pa ding kulang, mayroon pa ding bumabagabag sa aking

isipan.

Maga pa lamang ay masaya na ako, Aba! Siyempre yung misa ay para sa akin tapos

ang nagpreside pa ay si Fr. Robert. Yung mga brother seminarians ko ay binati

ako tapos pagkatapos ng misa ay tinugtugan pa ako ni Ralph sa organ. Nakakataba

talaga ng puso, feeling ko ba ay ang the best community ay ang community ko sa

Ma. Assumpta. Yung mga kaeskuwela ko naman ay tahimik na tahimik dahil malas ang

BERTDEY KO SA SEMINARYO. Bakit malas??? Ganito un. 1--- 1st year ako:

napagalitan ako ni Fr. Robert dahil habang nagstustudy period ay napaka ingay ko..

nag hahabulan kami ni Leo sa Klassroom. 2---2nd year ako: suspended ako noon

eh!.. kung bakit??? Sekreto! Kung kaclose kita eh alam mu kung bakit di ba mga

kakosa??

3--- 3rd year ako: Lahat kaming magkakaeskuwela ay binilad ni Fr. Robert sa init

ng araw sa may Basketball court. Lakas ng araw tapos nga eh biglang Ulan!! Nung

hapon halos lahat kami ay may lagnat! Harhar… si Carmelo

windowtext"> nga ay ang daming Hotdog na ibinalik mula sa pagkakakain.

At ngayong 4th year naman ay hindi ko mai identify

kung ano ang malas sa akin. Pero siguro nung

nagkagalit kami ni sir Avendano at pasahan na nang thesis kinabukasan at saka

_______( mamaya na lang)ang mga malas sa akin.

Habang nagklaklase ay masaya talaga! Kaya lang may Quiz pa sa Physics…

Harhar(nag open notes ako) o di ba ang laking kasalanan??.. pero na Karma naman

ako dahil naka 32/60 lang ako. Kahit papaano ay may pamirienda naman ako sa mga

classmates ko. Ang SAMA lang pa despidida ko na din saw yoon… HmMmP! Nung hapon

ay nag exam kami sa C.A.T. last na naming punta yoon sa C.I.C. hay nakakalungkot

kasi nakakamiz ung mga bayabas sa may likuran at sino pa e di ung Martial arts

master naming na si Sir. Macky!! Madali

windowtext"> lang

young exams( Map reading and military signs and symbols) Siyempre ang naging

HIGH_LIGHT nun cat ay ang mahiwagang sulat na ibinigay ni MiawMiaw!!

Pagkatapos ng CAT ay pinayagan ako ni Fr. Robert na lumabas at magliwaliw.

Kadate ko si Fr.JUN… ayos nga eh inilibre niya ako sa Mon Petit. Kami ay nagKape

at nagheart to heart talk. Makabuluhan ang aming pinagusapan, share share nang

nakaraan at cympre pinayuhan niya ako “Watch and Learn” Inihatid pa niya ako sa

aming bahay sa bulubunduking lugar ng Lourdes. Andoon si mama, papa at ang aking

kapatid at pamangkin. Binati nila ako at asusual ang mga gifts ay UTANG muna.

Kumuha lang ako ng family picture for Theotokos and eventually ay bumalik na ako

sa pacific.

And daming nag E-Mail sa akin at bumati ng happy BEER day at kung anoano pa. Ang

saya ko talaga dahil naalala nila ako kahit nasa loob ako ng seminary most of my

time. Para tuloy ayaw ko nang umalis sa pilipinas!!

Bumalik ako sa seminary at around 9:30 P.M.

Hindi ako makatulog sa dormitory, iniicip ko ang espesyal na araw na ito sa

aking buhay. Isa ito sa masasayang araw ng buhay ko subalit magpaganoon pa man

ay may kulang…

Ang taong inaasahan kong babati sa akin ay hindi nagparamdam. Siya ang taong

mahal na mahal ko….. hindi ko alam ang dahilan pero ang kutob ko ay may problema..

cguro ito na yoon!! Ito na ang malas sa Birthday ko ngayong ikaapat na taon ko

na sa seminaryo.

18 na si Marlie!

March 8, 1986

“ Sa mundo ang daming bawal lalo’t bata pa!

KAYA mo na TOL”

March 8,2004

My Highschool Graduation

Graduation 04

simply... simple...


Sa unang pagkakataon, sa apat na taong pananatili ko sa
seminaryo ay ngayon lang ako nakadama ng ganitong kasiyahan at kalungkutan.
ngayon lang ako hindi nagbutas ng upuan, my last
3 years kasi ay hindi ako nakakakuha ng awards
dahil mayroon akong mga kaso. These are the product of all my sacrifices 1.Best baby thesis presenter(DYSLEXIA:general
Knowledge on this scarce disorder and its effect on human stability) 2.community
Service award(sports beadle,sub.general beadle,vice
Class beadle, official photographer and dorm beadle) 3.3rd
Honorable mention(top 5 ako sa klase)

masayang masaya ako habang tinatawag ang aking pangalan. 1st time ko pa lang
kasi ako narecognize sa seminary. subalit magkaganoon paman ay alam ko na hindi
ano pa mang awards ang sukatan ng isang tao. ang tunay na sukatan ay kung
papaano ka nagbago at kung ano ang iyong natutuhan. ito ay isang katotohanan na
may ilan-ilang nakakatangap ng mga parangal na di naman karapat-dapat. ang isang
taong natutong magmahal at pahalagahan ang mga bagay na dumarating sa kanyang
buhay ang tunay na marangal.

masaya ang lahat, lalo na ang mga parents na nakapagpatapos ng kanilang mga
anoak sa seminaryo. ako naman ay may halong lungkot na nadarama. totoong tapos
na ang aking paghihirap sa seminaryo subalit tapos na din ang aking seminary
life. Hind na ako seminarista

madami nang priviledges yet maraming mawawala sa akin at ang mga ito'y mga bagay
na nakasanayan ko nang gawin. wala nang araw-araw na misa, rekoleksiyon,
confession, benediction, morning/evening/night prayers, masungit na pari,
masungit na teacher, maruming dorm, malamig na audi, makalat na rek hall,
mahangin na klassroom, maaangot na CR, bisayang tindera sa canteen,at hindi na
din ako waiter(kahit di naman talaga),dishwasher, tagalinis ng Pedro Calungsod
recreational hall, Referee sa basket ball, taga tago ng bola, taga hiyaw sa
maingay, tagalista ng maingay, terror sa lower years, at kung ano ano pa. wala
na ding sangkan, deparatamental intrams,community intrams, DYD, CYD, DVD, wala
na din yung patambay tambay sa Guard house, sa kiosk, sa cursillo,at sa lobby.
ang mga bagay na ito ang aking hahanap hanapin sa aking buhay.

madami talagang mawawala yet sa lahat ng mga mawawala, mananatili pa din ang mga
memories. ang mga memories na ito ang magiging daan upang mapanatiling sariwa
ang mga malulungkot at masasayang karanasan ko sa seminaryo.

Tapos na ang gradwasyon. nagkakainan na ang lahat,nagbibidahan at nagsiuwi. hind
ako sumabay sa pag uwi sa aking mga magulang. habang ako ay naglalakad-lakad ay
hindi ako makapaniwala na tapos na ang highschool ko at ang pagiging
seminarista."kahit ano ang mangyari ay matatapos din ang lahat" ito ang
aking natutuhan sa gradwasyong ito.

Highschool life ang pinakamasaya although it only lasted for 4 years (repeater
Excluded) ang seminary life ang aking pundasyong dadalhin sa panibagong yugto ng
aking buhay..

xsem.marlon
david

-------wala sa graduation ko ang aking pinakamamahal, kaya sa grad. niya...
pupunta ako!-------